Frankrijk in de ban van onze toestelturnen Jongens !

Frankrijk in de ban van onze toestelturnen Jongens !

Op 24 oktober 2017 was het dan zover.

De ouders van de jongens toestelturnen competitie, die ’s morgens om acht uur hun spruit zagen vertrekken met een klein hartje, dat was de start van een weekje avontuur in Frankrijk.

De jongens toestelturnen competitie vertrokken naar Caen waar zij uitgenodigd waren voor deelname aan EUROPAIXGYM 2017. Europaixgym heeft als doel via de gymnastiek verschillende Europese culturen met elkaar te samen te brengen en alzo de vrede tussen iedereen te bewerkstelligen en/of te bevorderen.

Daar aangekomen, na een ritje van 5 en een half uur twee pauzes inbegrepen ( de batterijen van de ipads waren dan al plat),werden we ontvangen door Evgueny, de Russische trainer die te Caen lesgeeft.

We hebben er meteen een training gedaan van een uurtje of twee met de jongens van Caen. De sfeer zat direct weer prima, iedereen probeerde zich in het beste Nederlands en Frans zich verstaanbaarmaken , met hulp van Google translate of trainer.

De eerste nacht van huis was voor sommigen een echte belevenis, in een ander land met enkel Google translate en veel gebarentaal om zich uit te drukken. Desondanks dat had iedereen goed gegeten en geslapen.

De tweede dag was een dag vol van training met maar liefst 6 uur training  . In de namiddag trokken we naar Le Havre voor onze tweede training ( 1u1/4 heen en idem terug nog eens erbij rekenen). Een wedstrijdje handstand staan, die door een Rus van 12 jaar werd gewonnen, was één van de vele activiteiten. Niet getreurd echter , iedereen heeft zijn best gedaan. Nogal logisch dat iedereen blij was om ‘s avonds bij de desbetreffende families te gaan eten en slapen.

Hoogtepunt van de derde dag was een bezoek aan één van de zeven wereldwonderen : de Mont Sint Michel met een officiële receptie ’s avonds.

We werden met bussen gevoerd naar de  Mont Sint Michel, dichtbij parkeren mag niet meer, te veel wagens werden in het verleden beschadigd door de snel opkomende zee ( de Fransen beweren dat de zee kan opkomen met de snelheid van een paard in galop, eerlijk gezegd, denk ik dat het een oud beestje zal geweest zijn die gelopen heeft maar enfin, we gaan een gegeven paard toch niet in de bek kijken nietwaar ?!) Ons meegegeven lunchpakket bevatte onder meer “chips” . Voor ons moeilijk te begrijpen dat dit deel uitmaakt van een maaltijd, maar eerlijk is eerlijk, geen kind maalde erom.

Tot slot nog dit : toegekomen was de Mont Sint Michel half zichtbaar van de mist , toen we die verlieten was alles mist ( = daarom misschien één van de zeven wereldwonderen?, we zullen nog eens moeten teruggaan om het echt te weten).

Na deze uitstap werden we ontvangen met een drankje en hapje op de officiële receptie. We werden daar voorgesteld net als de andere deelnemers, zijnde Caen, Le Havre en de Russische delegatie uit Moskou. Er was zelf een Russisch koor aanwezig die ons vergastte op enkel liederen ( oa Kalinka). De dans die erbij hoorde, hebben de leden van de Russische delegatie gedemonstreerd, niet die van het koor want de gemiddelde leeftijd lag rond de pensioengrens.

Vrijdag ( dag 4)  bracht weer wat trainingsarbeid mee én een bezoek aan het stadhuis van Caen.

We zijn daar warm ontvangen geweest in het klooster van “de mannen”. Een prachtig gebouw ! Willem De Veroveraar wilde trouwen met zijn nicht en mocht dit doen van de paus op voorwaarde dat hij twee kloosters bouwde namelijk één voor de mannen en één voor de vrouwen. Hoeveel geld en menselijke arbeid en leed dit gekost heeft? We willen het eigenlijk niet weten. Er is  en was , zoals altijd ,steeds arm en rijk , met of zonder macht.

In de namiddag  was het terug trainen geblazen in Caen met iedereen samen en je raadt het nooit : weer een wedstrijdje tijdens de opwarming, nu hoeksteun houden op de grond , glansrijk gewonnen door … Illyano. ( weetje : in  de laatste vijf van de groep van 31 in dit wedstrijdje hoeksteun houden waren er drie Belgen.. en de Russen keken ernaar. Ons visitekaartje was meteen nog eens afgegeven. Proficiat jongens!

De vijfde dag, de wedstrijddag vertrokken we opnieuw naar Le Havre voor een ochtendtraining en’s middags een opwarming met wedstrijd. De wedstrijd verliep voor de Belgen nogal chaotisch vermits er maar één trainer was voor vijf kinderen.

De reden?   Iedereen werd willekeurig volgens lottrekking verdeeld onder 6 teams, met maximum 1 belg per team. We hadden dus 5 jongens in vijf teams. De trainer heeft dus rondgelopen.

De jongens hebben het schitterend gedaan , met een derde plaats en eerste plaats per team.

Individueel behaalden Seppe De Jonckheere een 7de, Sacha Remaut  een 3de en Liam Grieten een eerste plaats in hun categorie.

De oudere jongens behaalden volgende plaatsen : Muhamadhabib Aliev  de 4de én Illyano Orlando behaalde de tweede plaats.

De zondagmorgen mocht iedereen eens uitslapen en geloof me , het was nodig.

In de namiddag werden de laatste voorbereidingen getroffen voor het galaoptreden verzorgd door alle delegaties. Hun oefening op de balk bracht al wat animo in de zaal ( jongens die turnen op een meisjestoestel !).  De zaal ging helemaal plat voor hun grondoefening op de muziek van “un homme debout “van Claudio . Optreden in Frankrijk op een Frans liedje, het kan niet slecht zijn, maar onder ons gezegd en gezwegen : ze hebben hun beste beentje voorgezet ( allé alletwee) en ‘t heeft de trainer fier gemaakt. Bewondering alom : ils sont chouettes tes petits ! vertaling , je raad het nooit : zie google translate!

Na het galaoptreden was er drank en eten voor iedereen. En honger dat ze hadden. Het gebruikelijke Franse aanbod van chips ontbrak niet. Ze hebben dus veel gedronken en hun buikje tegoed gedaan aan de verschillende Italiaanse kazen en salami’s die er ook lagen. Het was omtrent middernacht dat iedereen zijn bedstede kon knuffelen.

Op maandag , reeds de laatste dag, moesten we om 7u30 vertrekken naar Le Havre waar we ook ontvangen werden op het stadhuis en waar we naast de gebruikelijke plichtplegingen ook een klein ontbijt kregen. Daarna mochten we naar verdieping 17 van het gebouw die naast het “hotel du ville “ lag.

Wat een uitzicht! We konden de volledige stad ( beneden en bovenstad )bewonderen van daarboven.

De haven van Le Havre en de gebouwen erom werden tijdens de tweede wereldoorlog volledig verwoest. Vandaar dat bij de heropbouw de straten recht zijn aangelegd en dat alle gebouwen dezelfde betonnen blokkendozen structuur hebben. Zelfs de kerk van Saint Louis , die 107 m hoog is , heeft een vierkante structuur vol van gewapend beton en mooi gekleurd doorkijkglas. Er is een hele grote kaai aangelegd geweest die gedurende tientallen jaren het zeetransport tussen onder meer New York en Le Havre heeft verzorgd. Nu is het meer een opslag- en doorvoerhaven met meer dan 10 km aanlegmogelijkheid.

Nadien werden we nog een lunch aangeboden , zonder chips maar deze keer met Franse kazen als dessert.

Na het krijgen van een tas vol met souvenirs en de gebruikelijke afscheidstaferelen vertrokken we huiswaarts.

En ja, bij de aankomst was er nog een verrassing : iedere deelnemer kreeg een grote beker aangeboden door Europaixgym. De snoetjes van onze gymnasten die moe waren na de terugreis fleurden op als een bloemetje in de woestijn die na 14 dagen eens water kreeg! Van goudwaarde die blikken.

Net als die van de ouders die blij waren hun sprot terug te zien ( we wonen immers aan de zee nietwaar).

 

Op naar de herfst van 2018 waar Europaixgym zal doorgaan in …. “Roemenië”.

En wie gaat er mee ??

 

 

Wim, een tevreden trainer.